Clarence Seedorf schreef de inleiding 'Voetbal als trekpleister en middelpunt'  

Op een rustige avond ontving ik op mijn blackberry opeens een emailtje uit Nederland van Willem Vissers. Hé, dacht ik, dat is leuk, hij wil zeker een interviewtje aanvragen. Maar na het lezen van de eerste zinnen begreep ik dat dat niet het geval was. Het was iets belangrijkers dan een interview, iets dat verder ging dan dat. Het ging om een boek met een aansprekende titel. Er bleek een hoofdstuk over mij in te komen. Het zegt veel over Willem dat hij mij benaderde om die tekst te controleren, omdat er veel feitelijkheden instaan over mijn bezigheden. Ook vroeg hij me of ik het voorwoord wilde schrijven.

Ik wist eigenlijk niet goed wat ik ermee aan moest, want zo goed kennen we elkaar niet. Toch was ik er vrij snel uit voor mezelf. Willem is buiten mijn welbekende vriend Simon Zwartkruis, verslaggever van Voetbal International, één van de weinige Nederlandse journalisten die ik tijdens mijn buitenlandse avonturen heb mogen ontvangen als gast. Hij heeft altijd een goede en positieve indruk op me gemaakt en zijn lekkere Hollandse nuchterheid heeft mij meermalen doen lachen. Willem heeft naar mijn smaak de juiste normen en waarden. Dat was voor mij reden genoeg om mee te werken aan zijn boek. Het gaat er uiteindelijk om dat we elkaar helpen waar we kunnen. Dat is liefde voor de medemens en daarmee kunnen we mooi overgaan tot de orde van de dag, namelijk de titel van dit boek, ‘Voetbal is liefde’.

Dat is een grote waarheid en ik zal proberen uit te leggen waarom.

Van kleins af aan rende ik al achter een bal aan, maar waar kwam die bal vandaan? Die kwam voort uit moederliefde. Een moeder die zag dat haar zoontje tegen alles aanschopte dat op zijn pad kwam en dacht dat het beter zou zijn om dat voortaan tegen een bal te doen.

Er zijn vele vormen van voetballiefde. Om zeven uur ‘s ochtends op een koude novemberdag opstaan, om daarna om negen uur rillend op het veld te staan om achter dat ronde ding aan te rennen. Dat had niet iedereen ervoor over. Om nog maar te zwijgen over de ouders die met kromme tenen van de kou hun zoontjes vooruit proberen te schreeuwen. Dat is allemaal voetballiefde. Net als de deelname in de schoolvakanties aan het Kwakoe-toernooi in Amsterdam. Wéér achter die bal aan. Tussen de wedstrijden door oude bekenden ontmoeten en genieten van de heerlijke gerechten die tijdens deze grote reünie worden verkocht. Voetbal is de trekpleister, voetbal is het middelpunt.

Voetbalfans die honderden kilometers maken om een glimpje van spelers op te vangen, voordat ze de kleedkamer ingaan. En na de training met een handtekening opnieuw die honderden kilometers afleggen, op weg naar huis. Ze zijn blij met welk resultaat dan ook. De echte fans; voetbal is hun leven, voetbal is hun liefde.

Als ik mezelf verder analyseer, merk ik al snel dat er nog veel meer aspecten zijn die aantonen dat voor mij hetzelfde geldt. Voetbal heeft in diverse vormen liefde in mijn leven gebracht. Sterker nog, voetballiefde is de drijfveer van al mijn levensenergie. De uren dat ik op het veld sta in de voorbereidingsperiode - de fysiek zwaarste  inspanningsmomenten van het jaar - en de passie die ik nog steeds heb na achttien seizoenen; voor mij zijn het bewijzen dat die liefde altijd zal blijven branden. Wanneer ik een assist geef of een goal maak, dan is dat gevoel daar. Een gevoel dat ik iedere keer heb gehad als ik langs de Cup met de Grote Oren liep tijdens de warming-up van de Europese finales die ik heb gespeeld. Een gevoel alsof je net voor het eerst je ware liefde hebt gezien en dat je de vlindertjes in je buik rond voelt vliegen.

Liefde op het eerste gezicht, zo voelt het elke keer weer. Ja, liefde voor het voetbal, daar begint alles mee wat ik in mijn leven doe. Want voetbal is liefde!

Clarence Seedorf (34) voetbalt bij AC Milan. Hij is de enige prof die met drie clubs de Champions League won: met Ajax (1995), Real Madrid (1998) en AC Milan (2003 en 2007). Buiten het veld probeert hij minder bedeelde jeugd kansen te bieden met behulp van sport, onder meer via zijn stichting Champions for Children.