Sonja Bakker

Lieve Sonja,

Normaal reken ik nooit af met personen, maar jij bent een fenomeen, een instituut, en ik ben radeloos. Het gaat om het volgende. Mijn technicus doet jou. Dat klinkt gek Sonja, dat besef ik, maar hij Sonja Bakkert. Ik zie mijn technicus van de theatertour, laten we hem Dik noemen – dat past mooi in het thema – vier keer per week. Dan eten wij samen met de rest van de crew, en die doen jou niet. Maar Dik wel. Dus heeft Dik een lijstje bij zich van jou. Ik zeg er eerlijk bij, het is een kopie, dus ik denk dat hij het heeft gekopieerd van iemand anders die jou al een tijdje doet of die jou heeft gedaan, dus van Dik word jij helaas niet rijk. Dik is een man van twee meter, hij draagt zwarte stoere kleding en sjouwt met kabels, trussen, lampen en allerhande geluidsapparatuur. Dik heeft een ringbaardje en een kleine vrachtwagen. Ik weet niet of je de Flintstones kent, maar Dik heeft dus dat wagentje, dat vachtje, en hij at voorheen t-bones, spareribs en ‘all-you-can-eat-meat’ met koude sausjes – in één maaltijd. Maar nu doet Dik jou. Wanneer ik de maaltijdsalade bestel (ik doe jou niet, maar ik let wel op) gaat Dik een halfuur zitten fronsen naar zijn gekopieerde papiertje. En dan bestelt hij een helder soepje. En wat sla. En een verse jus.

De andere technici, de muzikanten en ik, keken in het begin nog verbaasd naar Dik, die diep inademde, en zijn bestelling deed alsof hij moest zeggen tegen de ober: ‘Pardon, maar ik heb iets laten lopen met een nat windje, kunt u mij een doekje brengen?’ We knikten hem bemoedigend toe, van trots.

Dik is inmiddels zes kilo kwijt – je kunt zeggen wat je wil van dat briefje van jou, maar het wérkt wel. Het probleem is, lieve Sonja, Dik zucht héél veel. Vooral als er op zijn papiertje staat: heel streng vandaag. Want dat ben jij, hè, Sonja. Dat vind ik wel kinky van jou. Dan ben je soms heel streng voor Dik, dan mag hij nóg minder eten. Soms ben je ook heel lief voor Dik, want dan mag hij een bord pasta. En een stukje pure chocolade. Alleen een vrouw had op deze manier een dieet kunnen bedenken: manipuleren, verbieden en vervolgens belonen bij goed gedrag.

Dik zucht heel erg veel. Hij zucht alleen niet op zijn sas-dag. Schijt Aan Sonja-dag. Dan zou je Dik eens moeten zien, Sonja. Dan gooit hij de deur van zijn vrachtwagen open, brult hij vanuit zijn onderbuik, rent hij als eerste het restaurant in en gaat met het bestek rechtop in de pootjes zitten wachten op zijn bord vlees. Het is een blije Dik. Ik mis die Dik, Sonja. Ik durf zelf ook niet meer zo goed te eten in de buurt van Dik. Uit medelijden. Hij zucht naar mijn hapjes. Echt. Hij zucht naar elk hapje dat op tafel komt voor een ander. Ik wil hem voederen, Sonja. Is dat erg van mij? Dat ik mijn grote zuchtende Dik stukjes vlees met randjes vet wil geven? Sonja, ik doe jou niet, dat weten we allebei, maar je moet streng zijn voor me. Als ik jou beloof Dik niet stiekem bij te voeren, mag ik dan een chocolaatje?